the kite at the ELT bookstore

Hayatımız boyunca kendimizi bulmak için uğraşıyoruz, bir başka evde, bir başka şehirde, bir başka insanda. Kendimizden bir şeyler bulmak için arayıp tarıyoruz her insanı bakışlarımızla. Kendimizle hissettiğimiz rahatlığı arıyoruz irislerinde kaybolurken. Tek isteğimiz kendimizi anlatmak, anlaşılmak belki de. Anlatmadan anlaşılmayı tercih ediyorsak bir de, daha da derinleşiyor arayışlarımız. Denizde yosun parçacıklarının arasında, bir saksı toprağının diplerinde, gökyüzüne salınmış koca bir ağacın dalındaki kuş yuvasında. Detaylı...

Ne yaşamış olursam olayım, iyi kötü, hissettiklerim hep benimle kalacak. Bu yüzden o hissettiklerime hiçbir zaman düşman olmamayı seçiyorum. İnsanlar gelir, insanlar gider, ben kalırım hislerim kalır, şiirlerim kalır, yazılarım, sevdiğim anılarım. Kötü anılarımı unutma konusunda başkalarından daha başarılı olabilirim, belki de ben kötüyü hiçbir zaman kötü olarak görmüyorum, sadece şanssızlık. Kalbimde bir salıncak kurmuştum, sevgimden, nefretimden, hayal kırıklıklarımdan. Bir adam geldi, salıncağa binme yaşını çoktan geçmişti, karamsardı. Ben salıncağıma binmesine izin verdim, onun için sabahın erken saatlerinde açtım kalbimi, gün doğmamışken, o sabahın erken saatlerini bahane etti, uykusuz olduğu belliydi. Kırılmıştı, uykusundan uyandırılmıştı, onun kalbindeki salıncağı darmadağın etmişlerdi, ben ona yapılan her şey için üzgündüm, insanlığa kırgındım. Sevginin gökyüzünde küçük bir yıldız kadar değersiz olması canımı acıtmıştı, o gökyüzünde homojen olarak dağılmış  bir gaz element...